[FIC] TEAR ... Intro

posted on 23 Feb 2009 02:14 by borimaxii  in TEAR

TEAR

Minho x Key

by borin

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

T E A R …

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เสียงแส้ฟาดกระทบแผ่นหนังดังขึ้นเป็นจังหวะครั้งแล้ว ครั้งเล่า โดยที่ไม่มีใครล่วงรู้หรือแม้แต่คาดเดาได้ ว่ามันจะจบลงเมื่อไหร่ เหล่าคนใช้คนงานที่ถูกเรียกให้มารวมตัวกันอยู่ในห้องโถงขนาดใหญ่ของบ้านต่างพากันเบนสายตาออกไปให้พ้นภาพอันน่าสยดสยอง ทั้งสงสาร ทั้งห่วงใย หากแต่ทำอะไรไม่ได้แม้ซักอย่างเดียว

 

 

 

 

คุณหนูผู้น่าสงสาร

 

 

 

 

แส้เส้นยาวถูกฟาดลงกระทบกับเนื้อไขขาวผ่องครั้งแล้วครั้งเล่าจนมันแตกออกเป็นแนวยาว น้ำเลือดข้นๆสีแดงฉานซึมผ่านรอยแตกของผิวบอบบางนั้นออกมาทีละนิด ก่อนที่มันจะรวมตัวกันเป็นหยดใหญ่แล้วไหลระลงไปตามแรงดึงดูดของโลก เปลือกตาหนักๆที่กำลังจะปิดลงในไม่ช้านี้ถูกบังคับให้เบิกกว้างขึ้นอีกครั้งเมื่อน้ำเย็นจัดจากถังที่วางอยู่ข้างๆเมื่อครู่สาดเข้ากับแผ่นหลังบอบบางที่มีรอยแตกออกเป็นแนวยาว

 

 

 

 

ทั้งที่เจ็บปานตาย ก็ไม่มีเสียงร้องโอดโอยแม้สักนิด

 

 

 

 

ดวงตาใสที่ถูกครอบคลุมด้วยแววตาเศร้าหมองเหลือบมองใบหน้าที่คุ้นเคยของผู้ที่กำลังบังคับแส้เส้นยาวนี้เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่สติทั้งหมดจะดับวูบลง

 

 

 

 

“เอามันไปขังไว้ในห้อง”

“ห้ามใครหน้าไหนเปิดให้เจ้าตัวดีนี่ออกมาอีก เข้าใจมั้ย!!!

เสียงทุ้มเอ่ยบอกให้ได้ยินทั่วกันด้วยน้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยอำนาจ ก่อนที่จะเขวี้ยงแส้เส้นยาวทิ้งลงไปบนพื้น แล้วก้าวเท้าเร็วๆออกไปทางประตูหน้าบ้าน

 

 

 

 

 

 

 

 

T E A R

 

 

 

 

 

 

 

ดินสอไม้แท่งสั้น ที่บ่งบอกถึงอายุการใช้งานที่คงจะนานพอดู ถึงได้ทำให้เจ้าดินสอไม้แท่งยาวถูกเหลาจนแทบจะไม่สามารถจับมันเขียนได้ถนัด ดินสอไม้เรียบๆไม่มีลาย และแม้แต่รอบๆแท่งของมันนั้นก็เป็นไม้ธรรมดา ไร้การตกแต่งใดๆ มินโฮหมุนดินสอแท่งเล็กที่ประคองไว้ระหว่างนิ้วชี้และนิ้วกลางนั้นไปมา พลางเหม่อมองออกไปไกลๆ และนึกถึงใบหน้าสวยหวาน หากแต่เรียบเฉย

 

 

 

เรียบเฉยราวกับว่าไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ

และเหมือนกับว่า คนคนนี้ ไม่เคยมีความรู้สึกมาก่อน

 

 

 

ดวงตาคู่สวยในยามที่มองมานั้นว่างเปล่า และยังคงว่างเปล่าเมื่อหันกลับมามองมินโฮเป็นครั้งสุดท้ายราวกับจะฝากฝังเจ้าดินสอแท่งเล็กๆที่ดูไร้ราคาแบบนี้

 

 

 

มินโฮเก็บดินสอแท่งนั้นลงไปในกระเป๋าเสื้อโค้ทตัวยาว ก่อนจะคว้าเอากระเป๋าสะพายสีเข้มใบโปรดที่วางทิ้งเอาไว้บนม้านั่งข้างๆตัวขึ้นมาสะพาย แล้วค่อยๆลุกขึ้นยืนจนเต็มความสูง ก่อนจะเดินกลับไปตามทางเดินที่ปูด้วยหิน ท่ามกลางความเป็นธรรมชาติของสวนสาธารณะย่านชานเมือง

 

 

 

 

 

 

 

 

… TBC …

ปล่อยอินโทรมาชิมลาง

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เพิ่งเคยเข้าบล็อกนี้
น้องหมีแพนด้ากระชากจิตมากๆเลยฮับ
สุดยอดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

#1 By เจ้นน้อย on 2009-02-23 03:32

เราอ่านคู่นี้นะเนี่ย ><
แต่เปิดเรื่องมา =[]=

อุตส่าห์นึกว่าจะ SM กรั่กๆๆๆ

#2 By Drunk Whale* on 2009-02-23 12:39

ฮันแน่ ไม่เห็นลงที่ไหนเลยนะตัว - -+
ชอบนะ
มาต่อสิตะเอง
โมรออ่านนะค่ะ
ชอบฟิคโบรินที่สุด
(แต่ไม่มีเวลาอ่านเลยให้ตายสิ)
กอดๆ

#3 By ★karake~ on 2009-02-24 18:04