Purple // Violet
Kibum x Donghae
Rainbow series
By borin
ร่างเล็กบอบบางในชุดอยู่บ้านสุดคลาสสิค เสื้อยืดสีขาวหม่นลายการ์ตูนสุดฮิตเมื่อหลายปีที่แล้วกับกางเกงขาสั้นที่ขากางเกงกว้างซะจนมองลอดเข้าไปเห็นอะไรต่อมิอะไรข้างในได้ อีทงเฮกำลังนอนทอดกายอยู่บนโซฟาสีเข้มตรงหน้าทีวีเครื่องยักษ์ในห้องนั่งเล่น มือเล็กๆถือรีโมทคอนโทรลยกค้างไว้ในอากาศในองศาที่เหมาะสมพร้อมที่จะกดเปลี่ยนช่องได้ทันทีถ้าเจอรายการที่ไม่อยากดู ตาเรียวหรี่เล็กกว่าปกติเนื่องจากการเพ่งไปยังจอตรงหน้าเป็นเวลานาน นิ้วเรียวกดเปลี่ยนไล่ไปจนครบทุกช่องแล้ว หากแต่เจอแต่รายการไม่ถูกใจ ในที่สุดแล้วจอภาพข้างหน้าก็ดับมืดลงจากการกดปุ่มสีแดงบนรีโมทคอนโทรล
*เหงาจัง*
วัตถุที่มีลักษณะรูปร่างคล้ายๆเจ้ารีโมทเมื่อครู่ถูกหยิบขึ้นมาแทนที่ โทรศัพท์ไร้สายสีดำสนิทถูกกดโทรออกต่อสาย เสียงสัญญาณเรียกดังขึ้นเป็นจังหวะสลับกับความเงียบ ในที่สุดปลายสายก็ตอบรับ
“ทงเฮมีอะไรหรอ”
“เมื่อไหร่จะกลับ”
“ผมยังเคลียร์งานไม่เสร็จเลย คงอักซักพักนะครับ”
เสียงตอบกลับมาทำให้ต่อมความหงุดหงิดของทงเฮเริ่มทำงาน
“กลับมาเร็วๆนะ ไม่งั้นจะหนีไปเที่ยวคนเดียว”
เย็นมากแล้ว ท้องฟ้าภายนอกแปรเปลี่ยนสีเป็นสีชมพู มองดูแล้วก็น่าแปลกที่ท้องฟ้าสีครามเมื่อครู่สามารถเปลี่ยนเฉดสีไปเป็นอีกสีหนึ่งได้อย่างรวดเร็ว ทงเฮยืนมองท้องฟ้าภายนอกผ่านออกไปทางหน้าต่างบานใหญ่ มือเรียวจับค้างเอาไว้ที่ผ้าม่านสีม่วงอ่อนๆก่อนจะรวบมันปิดเข้าหากัน ... ท้องฟ้ายามเย็นแบบนี้มันเพิ่มความเหงาให้มากขึ้นเป็นสองเท่าตัว
ท้องฟ้าสีชมพูอมม่วงเมื่อครู่เริ่มมืดลงไปทุกที ทุกที ทงเฮเดินไปกดเปิดไฟทุกดวงในบริเวณบ้านให้สว่างขึ้นมา ก่อนจะย้ายตัวเองขึ้นไปบนห้องนอนที่อยู่บนชั้นสอง
ใช้เวลาไม่นานมากนักร่างบอบบางของทงเฮในชุดใหม่ที่ดูดีราวกับเป็นคนละคนก็ค่อยๆเดินลงบันไดมา ก่อนจะนั่งไขว่ห้างบนโซฟาตัวเดิม
“มานั่งทำอะไรตรงนี้ครับ”
เสียงทุ้มๆของคนที่รอคอยดังขึ้นหลังจากที่ทงเฮได้ยินเสียงถอยรถเข้ามาในบ้านได้ไม่นานนัก พร้อมๆกับน้ำหนักที่กดลงบนที่นั่งว่างๆบนโซฟาข้างๆตัว
“มารอคิบอมไง”
ใบหน้าหวานยิ้มกว้างให้กับคนรัก
“หือ รอผมทำไมครับ”
แขนยาวๆโอบเอวบางให้เข้ามาแนบชิดกับตัว
“ไปเที่ยวกันนะ”
.
.
.
รถยนต์สีดำขลับเคลื่อนไปอย่างเงียบกริบตามถนนที่สว่างโล่เนื่องด้วยหลอดไฟสองข้างทาง คนที่นั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถมองนู่นมองนี่อย่างสนใจไปซะทุกอย่าง ดวงตาใสเป็นประกายราวกับเด็กเล็กๆที่ได้ของเล่นชิ้นโปรด ต่างกับอีกคนที่ใบหน้าเรียบเฉยตั้งอกตั้งใจแน่วแน่ไปกับการขับรถ ทั้งๆที่บนถนนสายนี้นั้นในตอนนี้แทบจะไม่มีรถวิ่งผ่าน
รถคันงามเลี้ยวเข้าจอดในที่จอดรถของโรงแรมแห่งหนึ่ง ก่อนที่คิบอมจะบิดกุญแจเพื่อดับเครื่องลง
“จะทำอะไรน่ะ”
คิบอมร้องถามเมื่อทงเฮไม่ได้ทำท่าจะเปิดประตูรถเพื่อลงไปจากรถเลย หากแต่ร่างบางกลับหันหน้ามาหาคิบอม ค่อยๆขยับเข้าใกล้ มือบางๆขยับวางไว้บนหน้าอกแกร่งก่อนจะปลดเนคไทเส้นโปรดของคิบอมออก โยนมันไปไว้ที่เบาะหลังรถ แล้วปลดกระดุมเสื้อเชิร์ตของคนรักเพิ่มอีกสามเม็ดถ้วน แบะสาบเสื้อออกเล็กน้อย แล้วยิ้มให้กับผลงานของตัวเอง
แก้วเนื้อดีทรงสูงที่บรรจุน้ำสีม่วงแดงเอาไว้จนปริ่มขอบ ถูกยกขึ้นจรดริมฝีปากสีแดงสดก่อนที่น้ำสีม่วงแดงนั้นจะค่อยๆไหลลงคอไป คอขาวๆปรากฏจังหวะการกลืนอย่างชัดเจน
“ทำไมจู่ๆถึงชวนออกมาล่ะ”
“ก็เบื่อ อยากหาอะไรสนุกๆทำ”
รอยยิ้มเปี่ยมเสน่ห์ถูกส่งไปให้คนรัก คิบอมเพียงแค่ขมวดคิ้วอย่างสงสัยกลับคืนมาให้เท่านั้น
“พรุ่งนี้ไม่มีงานใช่มั้ย ... เล่นกันนะ”
ราวกับไม่ต้องการคำตอบ เม็ดแป้งเม็ดเล็กๆก็ถูกหย่อนลงในแก้วสองใบที่มีเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์สีม่วงๆอยู่ภายใน นิ้วเรียวถูกใช้ในการคน ทงเฮคนมันไปมาพร้อมๆกันทั้งสองแก้ว ก่อนจะส่งนิ้วนั้นเข้าไปลิ้มรสในโพรงปาก
คิบอมมองท่าทางของคนรักตรงหน้า แล้วยิ้มบางๆที่มุมปากข้างหนึ่ง ร่างสูงรั้งคนตัวเล็กกว่าให้เข้ามาแนบชิดในอ้อมกอด แล้วใช้ริมฝีปากบดขยี้ลงไป ตามด้วยลิ้นที่ส่งเข้าไปลิ้มลองแทนที่นิ้วทั้งสองที่พึ่งจะถูกดึงออกไปเมื่อครู่ มืออุ่นๆของคิบอมลูบไล้ไปมาบนแผ่นหลังเล็กๆของทงเฮ ก่อนจะค่อยๆดันคนรักออกจากตัว
ทันทีที่ดันทงเฮให้ออกจากตัวแล้ว แก้วเครื่องดื่มตรงหน้าก็ถูกยกขึ้นจรดริมฝีปากปล่อยให้เครื่องดื่มนั้นไหลผ่านลงลำคอไปจนหมดแก้วในรวดเดียว แก้วเปล่าถูกวางลงด้วยแรงไม่เบานักบนโต๊ะกระจกใสๆตัวเล็กตรงหน้า คิบอมเมื่อวางแก้วตัวเองแล้วก็เอื้อมมือไปหยิบแก้วตรงหน้าทงเฮขึ้นมาบ้าง แล้วบรรจงเทน้ำในแก้วนั้นให้ทงเฮกลืนกินเข้าไปจนหมดเช่นกัน
ลิ้นร้อนๆถูกส่งไปเช็ดน้ำสีม่วงอ่อนๆที่ไหลย้อยลงมาจากมุมปากสีสดลงมายังคางแหลมๆ คิบอมเลียน้ำนั้นจนไม่มีเหลือ
*ร้อนจริงๆเลย*
ผับมืดขนาดนี้ถ้าทงเฮจะปลดกระดุมอีกซักเม็ดคงจะไม่มีใครสนใจใช่มั้ย มือเรียวๆเลื่อนไปปลดกระดุมเม็ดที่สี่ออก เผยให้เห็นผิวขาวจัดเนียนกระจ่างใส สองร่างขยับกายไปตามจังหวะเร่าร้อนของเพลงที่เปิดดังกระหึ่มอยู่ในบริเวณนั้น แนบชิด ร้อนแรง เจ้ายาเม็ดเล็กนั่นคงจะเริ่มออกฤทธิ์แล้วสินะ
กลางฟลอร์กว้างๆที่มีผู้คนที่สติลดลงเหลือน้อยกว่าปกติ ทงเฮและคิบอมก็กำลังโยกย้ายร่างกายไปตามจังหวะเพลงทำนองเร้าใจ ผิวกายที่เสียดสีกันไปมาทำให้อารมณ์ค่อยๆเตลิดเพิ่มขึ้นไปอีกเรื่อยๆ ความร้อนของสองร่างกายส่งผ่านถึงกันโดยตรง แผ่นอกเปลือยเปล่าที่โผล่รอดพ้นออกมาจากสาบเสื้อเชิร์ตที่แบะออกกว้างเหมือนจงใจให้สัมผัสกัน ก่อนที่มือร้อนๆของคิบอมจะยกขึ้นแล้วลูบไล้แผ่นอกขาวจัดของทงเฮเสียเอง ติ่งไตที่ขึ้นสีแดงๆเพราะอารมณ์ยิ่งตั้งชันขึ้นอย่างง่ายดายเพียงแค่มือร้อนๆลากเฉียดมันไปเท่านั้น
*อ๊าา*
แผ่นอกขาวๆแอ่นรับรสสัมผัสจากมือร้อนของคนรัก ในขณะที่มือเล็กๆเริ่มปะป่ายไปตามแผ่นหลังกว้างๆ ลูบไล้ ส่งผ่านอารมณ์ ใบหน้าหวานใสซุกลงกับอกกว้างของคนที่สูงกว่า กลิ่นน้ำหอมจางๆบวกกับกลิ่นเหงื่อชื้นๆของคนรักทำให้รู้สึกดีอย่างประหลาด
สองคนเดินผ่านฝูงชนจำนวนมากออกมายังห้องน้ำได้ยังไงไม่รู้ แต่ในที่สุดแล้ว แผ่นหลังบอบบางภายใต้เสื้อเชิร์ตสีดำตัวบางก็สัมผัสปะทะเข้ากับผนังห้องน้ำเย็นเฉียบ รสจูบของคิบอมปรนเปรอให้กับคนรักทันที ริมฝีปากทั้งสองดูดเม้มกันอย่างโหยหา เรียวลิ้นตะหวัดกันไปมาด้วยความต้องการ พร้อมกับที่แขนเรียวของทงเฮรั้งคอคนที่สูงกว่าให้เข้ามาประทับจูบได้ลึกซึ้งมากขึ้น
สัมผัสแนบชิดบริเวณส่วนล่างช่วยลดความแน่นอึดอัด ต้นขาแกร่งแหวกขาเรียวให้แยกออกจากกัน พร้อมกับที่ทงเฮสัมผัสได้ถึงความต้องการของคิบอมที่ใกล้ถึงขีดสุด ขาเรียวๆแยกออกอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนที่กางเกงตัวสวยจะหลุดลอยออกไปทางปลายเท้า มือร้อนจัดของคิบอมเกาะกุมส่วนอ่อนไหวของทงเฮเอาไว้ผ่านเนื้อผ้าด่านสุดท้าย
*คิบอมมมม*
สัมผัสร้อนจัด บวกกับการบีบเค้นคลึงของคิบอมทำให้ทงเฮบิดกายเร่าด้วยความเสียวกระสัน มือเล็กๆขยับลงไปถอดเจ้าชั้นในตัวจิ๋วออกเสียเอง ก่อนจะซุกหน้าเข้ากับบ่าคนรัก
“ใจร้อนจังนะครับ”
มือใหญ่กอบกุมแท่งเนื้อนั้นด้วยมือเปล่าก่อนจะเริ่มขยับรูดเข้าออกเป็นจังหวะไม่เร็วมากนัก
“เร็วๆสิ คิบอม”
มือเล็กขยับไปควบคุมมือใหญ่เสียเอง หากแต่คิบอมกลับหยุดการกระทำนั้น แล้วจับไหล่คนรักให้หันหน้าเข้าหาผนังแทน
“พร้อมกันเลยทีเดียวดีกว่านะ”
นิ้วเรียวยาวถูกส่งเข้าไปในช่องทางทางด้านหลัง ชอนไชควานไปมา ก่อนจะค่อยๆเพิ่มจำนวนจากหนึ่งเป็นสอง สองเป็นสาม ทิ้งเอาไว้ให้ช่องทางที่รัดแน่นนั้นได้ปรับตัว ก่อนจะดึงออกทีเดียวทั้งสามนิ้ว
ซิปกางเกงสีเข้มถูกดึงลง ก่อนที่แท่งเนื้อที่แ็ข็งขืนเต็มที่จะปรากฏแก่สายตา คิบอมจ่อแท่งนั้นที่ปากทางของทงเฮ ก่อนจะค่อยๆดันกายเข้าไปทีละนิด
“อ๊า เจ็บ”
ความรู้สึกปนเปกันไประหว่างความเจ็บและความพึงพอใจ ก่อนที่จะเหลือเพียงความสุขสมเมื่อคิบอมเริ่มขยับกายเข้าออกเป็นจังหวะถี่รัว
จังหวะเร่าร้อนกำลังดำเนินไปอย่างต่อเนื่องจนใกล้จะถึงที่สุดของอารมณ์ เสียงฝีเท้าไม่ดังมากนักดังขึ้นจากภายนอกห้องน้ำ ก่อนจะค่อยๆดังขึ้นทุกขณะ
คิบอมผลักทงเฮเข้าไปในห้องน้ำย่อยเล็กๆ พร้อมกับขยับกายไปเรื่อยๆไม่หยุด ทงเฮยันตัวเองไว้กับผนังด้านหนึ่ง แรงกระแทกที่เร็วถี่มากขึ้นพร้อมแรงกระตุกอีกสองสามครั้งในที่สุดก็มาถึุงปลายทางของอารมณ์ น้ำอุ่นๆถูกฉีดเข้าไปในร่างกายของทงเฮ ในขณะที่ทงเฮปลดปล่อยออกมาเลอะผนังห้องน้ำสีขาวสะอาดด้านหน้า
.
.
.
เสื้อเชิร์ตตัวบางของทงเฮถูกปลดออกปลิวหายไปตั้งแต่ระหว่างทางเดินจากประตูห้องมายังเตียงคิงไซส์ตรงกลางห้องแล้ว แผ่นหลังบอบบางถูกผลักลงให้สัมผัสกับเตียงนุ่มๆสีขาวสะอาดของโรงแรม ก่อนที่ร่างหนาจะทาบทับตามลงไป มือสองคู่ต่างร่วมมือกันปลดเสื้อผ้าอาภรณ์เครื่องขวางกั้นอันน่ารำคาญให้ออกไปจนหมดสิ้น เสื้อผ้าลอยออกจากร่างกายไปอยู่บนพื้นรอบๆเตียงกว้าง ผิวเนียนละเอียดเปล่าเปลือยปรากฎขึ้นแก่สายตา ริมฝีปากหนานุ่มของคิบอมบรรจงจูบเม้มทำรอยช้ำๆลงไปบนผิวขาวจัดนั้นจนทั่วบริเวณ
สัมผัสร้อนผ่าวทำให้ร่างกายของทงเฮบิดไปมา มือร้อนๆของคิบอมลากผ่านหน้าอกขาวเนียนผ่านลงไปยังหน้าท้องแบนราบ ลูบไล้ไปมารอบๆสะดือสวย ก่อนจะใช้มันแหวกเรียวขาทั้งสองข้างออกจากกัน ใบหน้าคมเลื่อนลงจากแผ่นอกบอบบางลงไปฝังไว้ระหว่างต้นขา ลิ้นร้อนๆโลมเลียส่วนอ่อนไหวที่ตั้งชันก่อนจะขยับไปสำรวจช่องทางทางด้านหลัง ปากทางสีชมพูตอดรัดทุกสัมผัสแสดงถึงความพร้อมของทงเฮ คิบอมเหยียดกายขึ้นก่อนจะแทรกตัวเข้าไปในช่องทางนั้น แรงตอดรัดของช่องทางที่บีบแน่นทำให้ต้องหยุดการเคลื่อนไหว
สะโพกอวบๆถูกยกให้สูงขึ้นโดยมือทั้งสองข้างของทงเฮเพื่อช่วยให้คิบอมเข้ามาภายในได้ลึกมากยิ่งขึ้น
*อ๊ะ*
แรงกระแทกแรงๆของคิบอมเริ่มต้นขึ้นโดยที่ทงเฮยังไม่ทันได้ตั้งตัว ความเจ็บปวดวิ่งพล่านอยู่ภายในช่องทางที่รัดแน่นทำให้ทงเฮเผลอครางออกมาโดยไม่รู้ตัว มือบางๆไล้ไปตามแผ่นหลังของคนรัก พร้อมกับจิกเล็บยาวๆลงไปเพื่อระบายความเจ็บปวด น้ำเลือดสีแดงเข้มค่อยๆไหลออกมาจากรอยจิกนั้น ผสมปนเปไปกับเหงื่อใสๆก่อนจะไหลลงไปตามร่างกาย
แรงกระแทกเข้าออกอย่างค่อยเป็นค่อยไปแปรเปลี่ยนเป็นความร้อนแรง คิบอมกระแทกตัวถี่รัว พร้อมๆกับการตอบสนองของทงเฮที่ขยับกายไปในจังหวะเดียวกัน ริมฝีปากปรนเปรอรสจูบร้อนแรงให้กันไม่ได้ขาด ลิ้นร้อนๆชอนไชควานไปตามซี่ฟัน ริมฝีปากดูดเม้มกันและกัน ผละออก ก่อนจะถูกดึงดูดเข้าหากันอีกครั้ง เสียงผิวกายกระทบกันดังสนั่นห้อง ผสมผสานกับเสียงดูดเม้มของริมฝีปากทั้งสองที่ดังไม่ได้ขาด
*อื้มมม แรง อีก*
คิบอมสนองตอบคำขอร้องให้อย่างเต็มที่ ร่างกายทั้งสองขยับเข้าหากันอีกไม่กี่ครั้งก่นอจะกระตุกขึ้นพร้อมๆกัน แล้วปลดปล่อยความอึดอัดออกมาในที่่สุด
คิบอมพลิกกายลงนอนแผ่ข้างๆคนรักอย่างหมดแรง เสียงหอบหายใจของคนสองคนสลับกันดึงออกซิเจนเข้าสู่ปอด ลมเย็นๆของเครื่องปรับอากาศพัดมาปะทะผิวกายเปลือยเปล่าที่เปียกชื่นไปด้วยเหงื่อจากการทำกิจกรรมเมื่อครู่ทำให้รู้สึกหนาวสะท้านอย่างบอกไม่ถูก
ทงเฮยันตัวขึ้นไปนอนทับบนตัวคนรัก ใบหน้าหวานห่างจากใบหน้าคมเพียงไม่กี่เซนฯ จมูกแหลมโด่งกดลงให้ชนกัน ริมฝีปากสีสดช้ำๆส่งยิ้มกว้างมาให้คนข้างใต้
“หายเบื่อรึยังครับ”
เสียงทุ้มเอ่ยถามคนรักที่ดูว่าอารมณ์ดีเหลือเกินในตอนนี้ ริมฝีปากหนากดจูบเร็วๆเข้ากับปากแดงๆตรงหน้าทีหนึ่ง
“นิดหน่อย”
ริมฝีปากคลี่ยิ้มกว้างจนเห็นเขี้ยวซี่เล็กๆภายในปาก
“งั้นก็ยังไม่ค่อยหายสินะครับ”
สิ้นคำของคิบอมทงเฮก็ถูกพลิกตัวให้ลงไปนอนหงายบนเตียงเย็นๆอีกครั้ง ก่อนที่บทเพลงรักจะถูกบรรเลงต่อไปเรื่อยๆ ... ก็จนกว่าทงเฮจะหายเบื่อนั่นแหละ
...The End…
