[SF] …For your return
posted on 06 Jan 2008 20:57 by borimaxii in ShortFic
title : …For your return
Main : Kibum x Donghae
type : boy
love
author :
borin
date : 080105
ภาคต่อของ waiting … (แนะนำอย่างยิ่งว่าควรจะอ่านอันนั้นมาก่อน ไม่งั้นจะงงยิ่งขึ้น)
เอามารวมกันได้เป็น waiting … for your return
“พี่ซองมิน วันนี้มีอะไรกินบ้างฮะ”
“แล้วทงเฮอยากกินอะไรล่ะ”
พี่ชายหน้าหวานถามน้องชายสุดที่รักอย่างใจดี พร้อมกับยิ้มกว้าง
“อ๊า ซุปมะเขือเทศของโปรดด”
ทงเฮครางอย่างมีความสุข หลังจากก้มหน้าลงไปสูดกลิ่นหอมๆของซุปในหม้อ
“รักพี่ซองมินที่สุดเลย”
หอมแก้มพี่ชายสุดที่รัก แล้วกอดเอวพี่ชายอย่างอ้อนๆ
“ไม่ต้องมาอ้อนเลย ไปนั่งรอที่โต๊ะไป”
ทงเฮยิ้มหวานให้กับพี่ชาย แล้วค่อยๆเดินไปนั่งรอที่โต๊ะกินข้าว
.
.
.
“ซุปฝีมือพี่ซองมินอร่อยที่สุดในโลกเลยยยย”
ทงเฮตะโกนบอกพี่ชาย ที่นั่งลุ้นอยู่ตรงหน้า
“ปากหวานเชียว ทงเฮ แล้วดูสิ โตขนาดนี้แล้วยังกินเลอะเทอะอยู่อีก”
ซองมินยืดตัวขึ้นแล้วเอื้อมมือข้ามโต๊ะไปเช็ดคราบซุปที่ติดที่ริมฝีปากของน้องชายด้วยปลายนิ้วเรียว
“พี่ก็ชอบทำเหมือนผมเป็นเด็กไม่ยอมโตทุกทีเลย”
พูดจบแล้วหยิบกระดามาเช็ดปากโชว์ เพื่อบอกพี่ชายว่า...ทำเองได้แล้ว
“พี่ก็ลืมไป ว่าเดี๋ยวนี้น้องพี่มีคนดูแลแล้ว”
“อะไรกัน ใครบอกพี่”
ทงเฮรีบถามหลังจากซองมินเอ่ยอย่างแซวๆ
“ไม่เห็นต้องมีใครบอกเลย พี่รู้เองไม่ได้หรอ”
“คยูฮยอน”
ริมฝีปากสีสดเอ่ยขึ้นอย่างลอยๆ เป็นชื่อของคนคนหนึ่ง
“แล้วเกี่ยวไรกับคยูมันล่ะ”
“ก็เห็นชอบยุ่งเรื่องคนอื่นนัก”
ทงเฮพูดอย่างแค้นๆ คยูฮยอน ไอ้หล่อข้างบ้านที่เรียนอยู่มหาลัยเดียวกับทงเฮ ตัวกระจายข่าวอย่างดี จากที่มหาลัย มาเข้าหูพี่ซองมิน
“ไม่ต้องเปลี่ยนเรื่องเลยทงเฮ ตกลงคนนั้นเป้นใคร ไม่เห็นพามาให้พี่รู้จักบ้างเลย”
“แล้วไว้จะพามาแล้วกันฮะ ผมอิ่มแล้ว ขอขึ้นไปอ่านหนังสือก่อนนะฮะ”
หน้าแดงระเรื่อ ด้วยอารมณ์เขิน ก่อนจะรีบอิ่มแล้ววิ่งขึ้นห้องตัวเองไป
.
.
.
ทงเฮเดินเข้ามาในบ้าน พร้อมกับจูงมือคนรักมาด้วย ...
“พี่ซองมินฮะ”
“กลับมาแล้วหรอ ทง...”
เสียงหวานขาดหายไป ด้วยความประหลาดใจ ปนตกใจ
“นี่คิบอมฮะ แล้วก็คิบอม นี่พี่ซองมิน ที่เราเล่าให้ฟังบ่อยๆ”
“ยินดีที่ได้รู้จักครับ”
คิบอมโค้งให้กับซองมินที่กำลังยืนอึ้งอย่างสุภาพ
ทงเฮยิ้มกว้าง แล้วพาคนรักเข้าไปนั่งในห้องนั่งเล่น ทิ้งซองมินเอาไว้ที่เดิม
.
.
.
“คิบอม พี่ซองมินอยู่ข้างล่างนะ”
“แค่จูบเอง นะครับ”
ไม่รอคำตอบ ริมฝีปากหนากดทับริมฝีปากของคนรัก ความอบอุ่นแผ่ซ่านเข้าสู่ร่างกายอีกคน ความรัก ... ส่งผ่านไปพร้อมๆกับความเร่าร้อน ดูดดื่ม และ อ่อนโยน
มือหนาประคองใบหน้าหวานใสของคนรัก ส่งลิ้นร้อนผ่านเข้าไปสำรวจภายในโพรงปาก
“ทงเฮ อาหารเสร็จแล้วนะ”
เสียงซองมินดังขึ้นจากหน้าประตู ทำให้คนสองคนผละออกจากกันทันที
...หากแต่ทั้งคู่คงไม่รู้ ว่าประตูไม่ได้ปิดสนิทตั้งแต่แรก
ลีซองมินรักน้อง รักทงเฮ จนไม่อยากให้ใครมาแทรกกลาง
ไม่อยากให้ใครได้หัวใจของทงเฮไป ... ไม่อยากให้ทงเฮรักใคร
.
.
.
“พี่ซองมิน ผมต้องไปจริงๆหรอฮะ”
ทงเฮถามขึ้น หลังจากได้รับโทรศัพท์ทางไกลจากพ่อแม่ที่อเมริกา
“แม่ก็บอกชัดเจนแล้วไม่ใช่หรอ”
“แต่มันตั้งสี่ปี ผมคิดถึงคิบอม”
“เราไปเรียนนะ จะห่วงอะไรล่ะ”
ซองมินพูดเกลี้ยกล่อมเด็กดื้อ ก่อนจะรับตัวทงเฮมากอดไว้แน่นๆ
บางที... ทุกอย่างมันอาจจะมีสาเหตุ มาจากคนคนเดียวก็ได้นะ
ซองมิน .. นายคงตัดสินใจไม่ผิดนะ ที่ส่งน้องไปไกลๆ ... เพื่ออนาคต ของเรา ... ซองมิน และ ทงเฮ
อนาคตที่จะไม่มีคิมคิบอมมาแทรกกลาง ...
.
.
.
“พี่ซองมิน ผมไปแล้ว ฝากบอกคิบอมด้วยนะฮะ”
“ได้เลย ไม่ต้องห่วงนะ”
“ทำแบบนี้จะดีหรอฮะ ไปโดยไม่ลา”
“คิบอมต้องเข้าใจสิ”
ซองมินพูด แล้วกระชับผ้าพันคอของทงเฮให้เข้าที่
“เค้าประกาศเรียกแล้ว ไปเถอะ”
ทงเฮเดินเข้าเกทไป โดยไม่ลืมที่จะหันมาโบกมือลาพี่ชายสุดที่รัก
หากแต่ ทงเฮก็ไม่ได้เห็น สายตาอีกคู่หนึ่ง คนที่ไม่ควรจะอยู่ที่นี่ มองหลังของร่างบาง ... ด้วยสายตาเจ็บปวด
“เชื่อชั้นรึยังล่ะ คิบอม ทงเฮไม่ได้รักนาย”
“คนที่รักกัน คงไม่ทำแบบนี้หรอกใช่มั้ย ชั้นหวังดีหรอกนะ ถึงได้เรียกนายมาที่นี่”
ซองมินยังคงพูดต่อไป
คำพูดเหล่านั้น ... เจ็บ เจ็บเหลือเกิน
คนที่ทิ้งคนรักไปได้หน้าตาเฉยโดยไม่บอกลา ...
หรือคนที่ทิ้งคนที่”ไม่ได้รัก”ไป
ทงเฮ คุณเป็นคนแบบไหนกันนะ
.
.
.
“พี่ซองมิน ตอนนี้ที่เกาหลีเป็นยังไงบ้างฮะ”
“ก็หนาวนิดหน่อย แล้วทงเฮสบายดีมั้ย”
“สบายดีฮะ”
“ดูแลตัวเองด้วยรู้มั้ย พี่ฝากความคิดถึงพ่อกับแม่ด้วย”
“ฮะ งั้นแค่นี้ก่อนนะฮะ”
ทงเฮยิ้มให้กับโทรศัพท์ แล้วถือหูไว้รอให้พี่ชายเป็นฝ่ายวางก่อน
แต่แล้ว เสียงที่ลอดโทรศัพท์มาก็ทำให้ทงเฮต้องตกใจ ...
“ซองมิน คุยกับใครครับ”
เสียงทุ้มอันคุ้นเคย ... นานเท่าไหร่ ก็คงไม่มีวันลืมได้ เสียงนี้ ...
แค่บังเอิญใช่มั้ย ขอให้เป็นแค่เรื่องบังเอิญ ขอให้ทงเฮหูฝาดไป ...ได้มั้ย
“ไม่มีอะไรหรอก คิบอม ไปกินข้าวกันเถอะ”
น้ำตาไหลพรั่งพรูออกจากดวงตาคู่สวย ไม่จริงใช่มั้ย ไม่จริง...
ขาเรียวอ่อนแรง มือที่กำโทรศัพท์ไว้ปล่อยมันให้หล่นลงพื้นอย่างอ่อนแรง
หนึ่งคนที่รักที่สุด กับหนึ่งคนที่ไว้ใจ ...
.
.
.
////////////////////////////////
“ไปจัดการกับคนนั้น ของนายก่อนเถอะนะ”
ทงเฮแตะเบาๆที่แขนของคิบอม แขนยาวค่อยๆคลายออกจากเอวบาง ตกลงอยู่ข้างลำตัว
ทงเฮเดินจากออกไป โดยไม่เหลียวหลังกลับมามอง
“ทงเฮ คุณเองไม่ใช่หรอ ที่จากไป ที่หมดรักกันน่ะ”
ร่างบางหยุดเดิน แล้วหันกลับมามอง อย่างงงๆ
“ชั้นฝากจดหมายบอกเอาไว้กับพี่ซองมินแล้ว พี่ซองมิน ... คนรักของนาย”
“และนายเองไม่ใช่หรอ ที่ฝากพี่ซองมินมาบอก ... ว่านายไม่ได้รักชั้น”
“ทงเฮ ...”
คิบอมรีบสาวเท้าเข้าไปหาทงเฮ
“ผมว่าเราทั้งคู่คงมีปัญหากับซองมินแล้วล่ะ”
“แล้วก็ได้โปรดจำไว้ ... ผมอยู่กับซองมิน เพื่อรอคุณ ทุกครั้งที่ผมมองซองมิน ... ใบหน้าของทงเฮจะสะท้อนออกมาเสมอ”
น้ำตาใสๆค่อยๆไหลออกจากดวงตาสีชาคู่สวย ไหล่บางเริ่มกระตุก คิบอมสาวเท้าเข้าไปประชิดตัวทงเฮ แล้วโอบร่างบางเอาไว้ในอ้อมแขน ทงเฮโผเข้ากอดคอร่างสูงอย่างโหยหา
นี่สิ ... สิ้นสุดการรอคอย กลับมาแล้ว ... คิบอมทงเฮ
.
.
.
ซองมินยืนมองภาพนั้นอยู่ห่างๆ เพราะคิบอมหายมานานเกินไป จนต้องเดินมาตาม ทำให้ได้เห็น ... ทงเฮ .. ทงเฮกลับมาแล้ว กับคิมคิบอม ที่ไม่เคยมองซองมินในฐานะลีซองมิน
ใช่... ซองมินไม่ได้รักคิบอม
ทำไปทั้งหมดเพื่ออะไรน่ะหรอ ... เพื่อทงเฮ
เพื่อทงเฮของซองมิน ... เพื่อหัวใจของทงเฮ จะได้เป็นของซองมินคนเดียว
“ลีซองมิน”
“คยูฮยอน”
“ไปกับผมเถอะ”
“สุดท้ายแล้ว ... ทงเฮ ก็ไม่ได้เป็นของชั้นคนเดียว ใช่มั้ย”
…The Real End…
Talk :: ขอน้อมรับคำด่าทอ ... รู้ว่าแต่งได้เน่ามาก ไม่ได้เรื่องเลย มันจิตตกค่ะ พึ่งไปเปิดตารางดู .. อาทิตย์หน้าสอบ เท่านั้นแหละ ไอเดียทุกอย่างหายวับไปกับตา บวกกับเรื่องนี้ ... ไร้พลอต มันเลยออกมาน้ำเน่า เละเทะแบบนี้ T^T
มันสั้นอีกแล้ว ... แต่ถ้าเอารวมกับเรื่องเวททิ่ง ก็คงไม่สั้นเกินไปใช่มั้ยคะ เพราะมันเป็นเรื่องเดียวกัน (ยิ้มม แก้ตัว -*-)
ขอโทษที่มันมีแต่คำพูด แทบจะไม่มีคำบรรยายเลย อารมณืแบบนี้ ... ทำได้แค่นี้จริงๆ T^T
ทั้งๆที่เมื่อกี้เค้างอนคุรพี่เขยไป 5 นาทีแท้ๆ -*-
เปลี่ยนมางอนซองมินแทนจะดีกว่ามั้ย?
แบบว่ามินนี่ร้ายลึกนะ
ที่ไม่อยากให้มีใครแทรกกลางระหว่างด๊องกับตัวเอง
ถ้ามินนี่รักด๊อง ก็ควรที่จะเคารพในการตัดสินใจของด๊องด้วยสิ
โฮกกกกกกกกกก
งอนมินนี่มากมาย
แต่ในที่สุดคุณพี่เขยกับด๊องก็เข้าใจกันล่ะนะ><
มินนี่ก็ไปกับน้องโจล่ะถูกที่สุดล่ะ
#1 By NAMXXX on 2008-01-12 00:10